Bedtijd

Gisterenavond een lang gesprek gehad met mijn kinderen. Eerst met de dochter die wel veel huiswerk maakt maar vergeet dat er ook moet gestudeerd worden. Huiswerk maken terwijl je de regels naast je hebt liggen, dat is toch gemakkelijk. Heb haar echt moeten uitleggen dat jezelf foppen echt kan. Hoe was dat toen ik jong was? Heeft mijn mama ook zoveel uitleg moeten geven of waren wij gewoon sneller van aannemen? Ik heb nog nooit zoveel moeten helpen en uitleggen dan nu en ze zit in het laatste jaar van de lagere school. Dat beloofd! De zoon bemoeide zich er ook al mee, en hij kan het weten want hij zit in het tweede jaar Latijn/Grieks. Na vele verwijten, vooral dan aan het adres van zichzelf, is ze er nadien spontaan aan begonnen, en ineens kon ze alle regeltjes wel. Allez, mijne uitleg en dikke knuffel als troost was toch iets waard want vol goede moed heeft ze alles afgewerkt en is ze vanmorgen spontaan alles beginnen te herhalen. Nu maar hopen op goede punten en goede commentaar van de juf en we kunnen weer verder tot de volgende toets.

Heel anders was het gesprek met mijn zoon van 13. Hij lag al in bed, en hij vind inslapen helemaal alleen in zijn kamer alles behalve leuk. Alles doet hij eraan om me toch maar langer bij hem te houden, ook al is hij doodmoe. Heb ik dat nu niet door, dat telkens wanneer ik de kamer wil verlaten, hij meer en meer op mijn gevoel begint te spelen. Nog een kusje, mama, en nog een knuffeltje. Natuurlijk wel, maar hoe kan ik dit weerstaan, al die complimentjes aan mijn adres. Neem nu gisterenavond, eerst ging het over vriendinnen van school, dan over de kat, en toen ik nog steeds wilde vertrekken, ging het gesprek verder over mij. Dat ik de liefste mama ben, neen, de liefste van de hele wereld en de beste want ik heb hun toch maar heel goed opgevoed want ze zijn toch zo braaf en flink, wat ik dan alleen maar kan beamen. En nog een kusje, en nog een knuffel.

En ik doe er een schepje bovenop want hij is ook een super lieve zoon, heel attent en zorgzaam voor iedereen rond hem, voor oma en opa die het zonder hun partners moeten stellen, voor papa zijn held, voor zijn zus die hij wel zal helpen met school, en vooral voor mij, zijn mama, die het niet zonder hem zou kunnen. Zoveel liefde en kusjes en knuffels en energie die ik krijg van hem dankzij al deze complimentjes. Toen het echt bedtijd was, fluisterde hij me nog toe dat hij toch zo gelukkig is, zo’n lieve mama! Wat kan je beter horen voor het slapen gaan? En dat is toch wat je als mama wil, dat je kind echt gelukkig is. Of dat hij nu zwart is, meisje of jongen, kan voetballen of niet, slim is of niet?

Dat hij maar GELUKKIG IS, dat is wat ik wil horen en hij kan me geen beter kadootje geven dan dit.

Vrouw met een missie: alle jongens met de ziekte van duchenne helpen

Elk jaar zet Libelle tien ‘vrouwen met een missie’ in de kijker. Sterke vrouwen met een eigen project, die hun steentje willen bijdragen aan een betere wereld.

Lees de verhalen van de vrouwen na op deze website en stem op uw favoriete kandidate:

Het verhaal van Siona kan je hier lezen of surf naar http://www.libelle.be/vrouwmetmissie/ven.html

SIONA VEN

Stem mee!

Wie verdient de titel van ‘Libelle Vrouw 2012’ het meest? Stemmen kan tot 5 november 2012 om middernacht op 2 manieren:

Ga naar http://www.libelle.be/vrouwmetmissie/ en zoek achter Siona

  1. Klik onder haar foto op de ‘Vind ik leuk’ –button bij uw favoriete kandidate of
  2. Sms MISSIE(spatie) en het nummer 3 naar 3133 (bv MISSIE 3)

sms-kosten