Leerlingenraad van Paridaens steunt RONDOUFONDS

Enkele leerlingen van het Paridaensinstituut te Leuven organiseren dit schooljaar verschillende activiteiten die geld in het laatje moeten brengen voor ons fonds.

Super hoor dames, dat jullie je belangeloos willen inzetten voor het goede doel.

Zo organiseren ze een solidaire maaltijd op school, een lerarenverkoop, verkoop van bandjes, wafelverkoop op school die meer kenbaarheid en centjes brengt

voor ons fonds.

We kijken er naar uit om meer te weten te komen, alvast ontzettend bedankt.

Voorstelling fonds PARIDAENS

Het is achter de rug, wat een stress. Natuurlijk wou ik met plezier een woordje uitleg komen geven over de werking van het Rondoufonds op de school van mijn kinderen, Paridaens.

Maar ik was even vergeten dat dit hun vertrouwd terrein was waar ik ongevraagd kwam binnensluipen. Het is al niet erg genoeg dat ik voor die stomme ziekte van Afbeeldingalles organiseer,

nu kom ik ook nog eens erover praten op school. Geen weg terug, ik had het beloofd aan de leerlingenraad en wist dat het gevoelig ging liggen maar belofte maakt schuld en dus vandaag

maandag 13 januari was het zover. Eigenlijk had ik het helemaal onderschat want ik dacht dat dit gewoon voor de leerkrachten was maar neen, hoor. Het was niet 1 x keer dat ik het moest

vertellen, neen per graad en nog wel in de polyvalente zaal. Dé mega grote schaal en met de microfoon ook nog. Pff, stress alom. En ik had zaterdagmiddag nog niet eens een presentatie.

En zondag een feestje, hoe ging ik dit oplossen? Gelukkig was er mijn neefje die me de helpende hand toereikte want hij had namelijk al eens een presentatie moeten maken voor school

over de ziekte van Duchenne. Waarvoor mijn ongelooflijke dank, neefje. Het heeft me ontzettend veel geholpen. Want het is goed gegaan, echt. Eerst kwamen de gemakkelijke

de derde graad. Dat zijn al bijna volwassenen dus die begrijpen de redelijk technische kant heel goed. Maar dan, na een bezoekje aan de leraarskamer, ook leuk als mama, kwam de graad waarin de

zoon zit. Nu goed opletten wat ik zeg natuurlijk, zeker zijn naam niet vernoemen. Maar hij vond het goed, keek zelfs niet boos of vervelend. Oef, missie voor de helft geslaagd. Nu nog de eerste graad,

de puppy’s zeg maar waar ook de dochter in zit. Sommige dingen iets gemakkelijker voorstellen en opnieuw geen namen noemen maar het ging deze keer ook vlot. Voila, dat hebben we weer gehad.

Maar ben toch heel blij dat zoon -en dochterlief achter mij stonden. De omgekeerde wereld maar toch ontzettend fijn gevoel.